Groene parels van Arnhem – Park Angerenstein

park angerenstein

De kraakheldere waterpartijen bieden plek aan diverse waterplanten en insecten. Tijdens mijn wandeling kom ik, naast wat horren, diverse mooi gekleurde libelles, waterspinnen en bootsmannetjes tegen. Waterjuffers die zachtjes zoemen in het licht van de avondzon en met hun vleugels de lucht licht verplaatsen. Langs de waterkant doet een blauwe reiger zich te goed aan wat kikkervisjes en ander klein grut.

Zittend op een stenen muurtje aan de beek, neem ik het tafereel geamuseerd waar, genietend van de rust die Angerenstein voornamelijk uitstraalt. Ingeklemd tussen 2 drukke verkeersaders, de Velperweg en de Rozendaalseweg, vind je zomaar een oase van rust: landschapspark Angerenstein, een van de oudste groene parels van Arnhem.

 

Angerenstein wordt voor het eerst genoemd in 1487 als bezit van Johan Coster uit het voorname Arnhemse geslacht Van Angeren. Aan die familie dankt het landgoed dan ook haar naam. Het huidige park is gelegen in de wijk Angerenstein, dat is gebouwd op het grondgebied van de twee voormalige landgoederen Klarenbeek en Angerenstein. Aan het begin van de twintigste eeuw was de woningnood groot in Arnhem. Particulieren kochten grond van de laatste landgoedeigenaren en bouwden er huizen op. Geleidelijk ontstond de woonwijk zoals die nu bestaat en is gelegen rond het terrein dat nu het park Angerenstein vormt.

Het park zelf ademt een welddadige rust uit en blinkt uit in een enorme diversiteit van aanbod van “wilde” en “gecultiveerde” natuur. In Angerenstein gaan ze hand in hand samen en waar je ook loopt binnen het park; het water dat overal en nergens uitkomt en via diverse watervalletjes naar lager gelegen gebied stroomt, is overal hoorbaar in de stroompjes, fonteinen en in de waterpartijen die worden gevoed door de Julianabeek, een eeuwenoude beek die een paar straten verderop ontspringt bij de bron in de Julianastraat.

In het bos veel vogels, eekhoorns en de eerste boomzwammen van het seizoen. Begin augustus en nu al paddenstoelen gezien, ook in het veld stonden ze er al. Bijzonder vond ik ook de eerste rode bessen aan de larix, ook al zo vroeg. Een vrouwtjesmerel had ze ook al gevonden en wipte zenuwachtig heen en weer in mijn voorbij gaan. Het Bos van Angerenstein is niet groot maar toch weelderig en fraai om in te vertoeven.

Even verderop zitten twee “Arnhemse meisjes” uitgebreid te picknicken midden op het centraal gelegen grote veld. Helemaal alleen en niemand om hen heen. Op de vraag wat hun nu zo aantrekt binnen dit park was het antwoord; “Wil je ook een glaasje rosé? Leuk,  Arnhem Direct ken ik wel en lees ik altijd”. Het ijs was direct gebroken en zo ontspon zich een leuk en geamuseerd gesprek, terwijl de dames zich het stokbrood met paling goed lieten smaken en zich verder te goed deden aan andere lekkernijen zo midden in de wei.

picknicken in Park Angerenstein Arnhem

“Het is de schoonheid en de diversiteit van dit park wat me aantrekt”, vertelt ze. “Naast een bosomgeving vind je er ook de rozentuin waar je heerlijk kan vertoeven”. De meiden wonen hier vlakbij en komen hier dan ook regelmatig. Ze waren geamuseerd de “Arnhemse meisjes”, beide vol van hun liefde voor lekker eten en natuur. Ze vertelden dat er een werkgroep binnen de wijk bestaat die werkzaamheden binnen het park verrichten, merendeel datgene wat de Gemeente achterwege laat vulde de ander aan. Maar meestal gaat dat wel in overleg met de parkwachter, zo zei de ander weer.

“Ze organiseren hier van alles en gebruiken het park geïntegreerd binnen de wijk voor allerlei activiteiten. Ook de speeltuin in het park is een ontmoetingsplek voor velen van ons in de wijk die kinderen hebben.” Ze vinden beide ook dat het park goed wordt onderhouden, maar vooral de verwilderde stukken trekken hun het meest. Daar vind je de meeste bloemen, want die zijn er toch wel een beetje te weinig vinden ze allebei. Dat was ook een punt van kritiek voor de commissie die in het kader van de nominatie van Arnhem voor de Europese Groenstad van het jaar-verkiezing onlangs Angerenstein heeft bezocht, zo vertelde ze geamuseerd en met een zekere trots ook wel.

Ik moest zelf ook toegeven dat het inderdaad wel wat heeft, verwilderde stukken binnen een verder gecultiveerde groene omgeving. Ik was zelf al een aantal jaren niet meer in Angerenstein geweest . Nu ik zo een wandeling van een kleine twee uur gemaakt heb en wederom kennis heb gemaakt met het park, viel mij verder op dat de schoonheid ook gelegen is in het feit dat er langs de beek en waterpartijen diverse oude treurwilgen en lindebomen staan die gebogen waken over het park.

 

park angerenstein

Er is zoveel te zien, zoveel te beleven het is waar je ook maar kijkt gewoon genieten en zo maar een praatje maken met wat mensen. Bankjes voldoende en een vriendelijk woord doet de rest. Er waren wat ouderen met begeleiding uit het nabijgelegen “Vredenhof” op stap.  Als je ziet welk plezier een wandelingetje dan geeft. De oudjes waren het over een ding allemaal eens: Angerenstein is naast het vele natuurschoon ook rolstoeltoegankelijk door zijn vele verharde paden. “Het is hier toch heerlijk vertoeven”, vertelde een dame op leeftijd mij. “Ik wil wel de hele dag hier zijn, maar mag alleen in de avond”, mopperde ze. Ze vertelde ook dat ze zich hier veilig voelde. Dat vond ik weer bijzonder, want ik sta daar niet zo bij stil, maar als je ouder wordt gaan dit soort dingen wel een rol spelen, bedacht ik me, toen ik met hun sprak.

Het weer was fabelachtig en de atmosfeer in het park was er een van rust, weelderigheid, maar ook van openheid en veel vriendelijkheid van de aanwezige mensen. Niet zo veel als je zou verwachten, het is er rustiger dan ik dacht. Angerenstein is schoon en opgeruimd, goed onderhouden en makkelijk te bereiken.

Voor deze groene parel van Arnhem geef ik een 8 als cijfer, gebaseerd op diversiteit van het aanbod aan groenvoorziening en onderhoud. Maar vooral vanwege de diversiteit aan oude bomen die her en der verspreid staan in het park. Loofbomen, Populieren en verschillende eik soorten, beukenbomen er staan zelfs taxusbomen met een hoogte van 12-15 meter heel bijzonder gegroepeerd en sommige bomen worden weer haast verstrikt door hedera,  die als een halsketting de bomen soms innig omstrengelt. Verder vind je er veel rododendrons, mooi aangelegde gazons en een weelderig waterleven.

Ik heb er genoten en wellicht heb ik jullie geïnspireerd om eens een kijkje te gaan nemen in Park Angerenstein!

Reacties

1 reactie on "Groene parels van Arnhem – Park Angerenstein"

  1. Heerlijk om te lezen en dit keer een prachtfoto ;). Ik fiets wel eens een blokje om, zodat ik door dit natuurschoon kan rijden. Als ik dit zo lees, ga ik er zeker eens een stukje lopen.

Geef een reactie

Je mailadres wordt niet gepubliceerd.


*