Evenementen agenda week 18
Phebe Kloos
Nu even genieten van koninginnedag!
Daarna rustig het weekje oppakken en weer naar het weekend toeleven met jazz, kunst(gesprekken), niet-nadenk-muziek, en ach, misschien kunnen we dan in het weekend weer een dansje wagen?!
Klik bovenin op Cultuur en vervolgens op Evenementen agenda voor de complete agenda
Of klik HIER
CD van de week: SANTIGOLD - MASTER OF MY MAKE-BELIEVE
Ik wil jullie elke week voorzien van een column over één evenement waar ik die week ben geweest, maar (foei Phebe) ik ben vorige week nergens heen geweest! Wel heb ik met de NS gereist, dus daarom maar hierover een column:
Van die vragen die je nooit stelt
Heel de coupé is leeg. Het is duidelijk geen spits en niemand heeft de moeite genomen om helemaal naar het begin van de trein te lopen. Behalve ik. In een lege coupé installeer ik me. Ik ga in het midden zitten, zodat ik lekker vier stoeltjes voor mijn eigen persoontje tot beschikking heb. Jasje uit (ik zit nog wel even), theetje op tafel en boek op schoot. Kom maar op!
Er komt een man binnen lopen met een rode trui. Hij stinkt naar sigaretten. Meneer de rode trui loopt rustig naar het midden van de coupé en gaat recht tegenover mij zitten.
God! Why?
Ik doe alsof ik hem niet zie en trek rustig mijn benen in. Ik doe alsof het me niet boeit. Ik kijk semi-nonchalant in mijn boek en daarna uit het raam, zodat ik hem in mijn ooghoeken kan opnemen. Rechtstreeks aankijken doe ik niet, straks denkt hij nog dat ik contact zoek en begint hij te praten.
In plaats van ‘hmm koppie thee’ en ‘wat schrijft die Paulien toch geestig’ maalt mijn gedachten maar met één vraag: Waarom komt hij tegenover mij zitten?!
Waarom?!??
Hij ziet toch dat alle plekken leeg zijn, waarom is hij niet lekker ergens anders gaan zitten? Hij praat niet eens tegen me, waarom is hij dan tegenover me komen zitten? Hij zei niet eens “Hallo”, waarom dan toch op deze manier aandacht zoeken? Hij leest een boek en is totaal niet geïnteresseerd in mij, waarom is hij dan tegenover me komen zitten? Hij reist nu achteruit, waarom is hij niet op het bankje aan de andere kant van het pad gaan zitten? Dan had hij vooruit kunnen reizen. Dan hadden we beide de ruimte gehad om onze voeten op het bankje te leggen en snel eraf te trekken als we “Uw vervoersbewijs alstublieft” hoorde. Hij zag dat ik hier al zat, besloot om toch tegenover me te zitten om me vervolgens compleet te negeren. Waarom ga je dan tegenover me zitten? Nou meneer de rode trui? Hm? Je kent de ongeschreven sociale omgangsregels toch wel? Iedereen weet toch dat we in de trein zitten en totaal niet met vreemde praten (met als enige uitzondering van de regel wanneer het gaat om het mopperen over de NS)?
Waarom kom je tegenover mij zitten?!
Als hij uitstapt kijk ik hem na en laat hij me weer met één vraag zitten: Waarom vroeg ik het hem niet?
