Ine, gids bij Gilde Stadswandelingen Arnhem
Monique Kuunders
_(1024x768)1-560x420.jpg)
Ine en ik hebben afgesproken bij de Sabelspoort. Het weer is druilerig, dus ik verwacht weinig belangstellenden voor de geplande stadswandeling. Onterecht, want echtpaar Koenen en zus Yvonne Koenen komen aanlopen. Broer en zus zijn geboren en getogen Arnhemmers; mevrouw Koenen kwam in haar middelbare schooltijd naar Arnhem. Vanwege de nattigheid en vanwege het gezelschap, dat de straten van de stad goed kent, neemt Ine ons mee het Provinciehuis in. Geen van de deelnemers was hier al eens binnen. De hele inrichting is in de jaren vijftig speciaal voor het gebouw ontworpen en dat was toen heel bijzonder. Veel is behouden gebleven. Yvonne roept verbaasd uit: ‘Wat is het hier mooi! Ik vond het van buiten altijd zo lelijk’.
Ook Ine Nooy is een echte Arnhemse, hoewel ze nu in Huissen woont. Ze is sinds vijf jaar gids bij Stichting Gilde Stadwandeling Arnhem. ‘Mijn man werd 65 en ging met pensioen. Toen ben ik ook gestopt met werken, maar ik wilde wel een hobby. Een vriendin van mijn moeder was stadsgids en dat leek me leuk: je blijft in beweging en je ontmoet mensen’. Als je gids wil worden krijg je eerst een opleiding. Je loopt een wandeling in etappes met een ervaren gids. ‘Ook al ben ik geboren en getogen in Arnhem: ik kreeg toch heel veel nieuwe informatie. De eerste keer dat ik alleen een rondleiding gaf, was ik niet zenuwachtig. Ik was wel bang dat ik sommige vragen niet kon beantwoorden, maar je leert snel dat het niet erg is als je iets niet weet’.
Wandeling op Geitenkamp
Ine ontwikkelt momenteel samen met andere gidsen een wandeling op Geitenkamp. ‘We hebben net het bestuur rondgeleid. Dat is een van de rituelen om een wandeling in het programma opgenomen te krijgen’. Naast wandelingen door de binnenstad biedt het Gilde rondleidingen door een aantal oude Arnhemse wijken, zoals Transvaalbuurt, Spijkerkwartier en Klarendal. Stadswandelingen worden van april tot en met oktober wekelijks gegeven, rondleidingen door de stadskelders het hele jaar en bij gelegenheden als de Airborne herdenking en Open Monumentendag zijn er themawandelingen. Een afspraak maken kan ook.
Ontroerende momenten
De wandelingen zijn nooit hetzelfde, vertelt Ine. Afhankelijk van het weer of interesses loop je anders of vertel je andere dingen. Het publiek is heel verschillend, maar allemaal geïnteresseerd. ‘Laatst was er een jongedame die net in Arnhem was komen wonen en haar ouders had meegenomen om hen de stad te laten zien’. Er kunnen ontroerende momenten ontstaan. Ine herinnert zich een echtpaar dat vanwege het vijftigjarig huwelijksfeest door de drie dochters weer mee naar Arnhem was genomen. ‘Ik kon ze meenemen in het Duivelshuis, waar de oude trouwzaal er nog precies zo uitzag als bij hun huwelijk destijds. Ze hebben een foto gemaakt terwijl ze in dezelfde oude stoelen zaten als toen. De vrouw bleef de rest van de wandeling maar herhalen: “Ik kan het niet geloven, dat ik dáár weer gezeten heb.”’
Dit is de derde bijdrage van Monique Kuunders in een serie over Arnhemse verenigingen en stichtingen vanuit het perspectief van de vrijwilliger. Reacties en uitnodigingen zijn welkom. Lees ook de vorige bijdrage van Monique.
