Koos van Zomeren en Arnhems groen
Peter Bierhaus
Zomer. Op zondag 24 juni ligt Heijenoord te rillen onder een grijze hemel waaruit onophoudelijk koude regen dondert. Wat gebeurt hier? Hoe was het ook alweer met de opwarming van de aarde? Zijn ze Arnhem vergeten ofzo? De whiskyfles knipoogt. Nee, not yet.
Als het vandaag mooi weer was geweest, hadden mijn vrouw en ik mogelijk de wat wij noemen ‘Koos van Zomeren-wandeling’ gelopen. Een wandeling door bijna alle parken van Arnhem Noord. Koos van Zomeren, je weet wel, de Arnhemse schrijver die ooit lid was van de marxistisch/leninistische voorloper van de SP, later roman- en thrillerschrijver was en nu al jaren ontroerend mooie verhalen publiceert waarin de natuur de hoofdrol speelt. Een man die zinnen schrijft als ‘Ik was bevriend met God en woonde op de Posbank’.
Tijdens onze wandelingen zie we Van Zomeren weleens rondstruinen op dezelfde route. Vroeger met z’n hond Rekel, waar hij liefdevol een boek over geschreven heeft, nu met een ander hondje.
Terug naar de wandeling. Wat zo uniek aan Arnhem is, is dat je er urenlang in het groen kunt wandelen zonder buiten de stadsgrenzen te komen. Hier doet Arnhem z’n faam van ‘groene stad’ alle eer aan.
Lees maar: we beginnen in Zijpendaal, lopen langs de rand van Sonsbeek, beklimmen de rommelige Paardenheuvel, steken de Apeldoornseweg over richting Heselberg, dan de Cattepoelseweg over om al snel in Arnhems oudste park Klarenbeek aan te komen. Ter hoogte van het sjieke restaurant De Steenen Tafel worden we getrakteerd op een schitterend uitzicht op het lager gelegen Arnhem. Onnederlands. En door maar weer, nu afdalen via de Monnikensteeg en de Velperweg. Door het kleine, lieflijke parkje Sans Souci. Via het ruime Angerenstein met z’n fraaie beekjes eindigen we in park Presikhaaf. Pal ernaast onderhouden IVN-vrijwilligers een fraaie heemtuin. In de kinderboerderij van park Presikhaaf bewonderen we altijd de dikke, enorme varkens.
Dan is het wel even welletjes met het groen en al die frisse lucht. In Winkelcentrum Presikhaaf zakten we tot voor kort uit met een lekker koud biertje bij Capri, waar winkelend publiek achter de koffie en luidruchtige bierdrinkers zonder problemen door elkaar heen zaten. Helaas, sinds enige maanden is Capri veranderd in een modieus Italiaans restaurant. Prompt stonden we de vorige keer voor een dichte deur. Vooruitgang…
De ‘Koos van Zomeren-wandeling’ dus. Het stoort me dat ik niet meer weet of wij die naam hebben verzonnen of dat Van Zomeren ooit deze wandeling heeft beschreven. Wie kan mij dat vertellen? Tijd genoeg om uit te zoeken. Het regent toch.
Journalist Peter Bierhaus zal van nu af aan zijn visie op Arnhem niet alleen op zijn eigen site, maar ook hier met ons delen. Kan iemand nog de Arnhemse Mysteries oplossen?
