Het Gelders Orkest speelt Beethovens’ Keizersconcert “dynamisch en harmonieus”
Floor Scholten
_Rene_Knoop-560x382.jpg)
Ik hou van Beethoven. Van de muziek van Beethoven. Al sinds mijn jonge jaren. De afgelopen jaren ben ik diverse keren gaan luisteren naar het Gelders Orkest wanneer er weer eens Beethoven op het programma stond. Geen enkele keer werd ik teleurgesteld. Het Gelders Orkest weet op de een of andere manier telkens weer Beethoven uit te voeren op een wijze die mij zeer kan bekoren. Niet te ingetogen, niet te bombastisch, maar dynamisch en harmonieus tegelijk.
Afgelopen zaterdag stond Pianoconcert nr. 5, het ‘Keizersconcert’ op het programma met op de vleugel jong pianotalent Hannes Minnaar (1984), zie foto. Van begin tot eind heb ik met fascinatie zitten kijken naar de pianist: een glimlach op mijn gezicht, kippenvel op mijn armen. De interactie tussen orkest en pianist een prachtig schouwspel. Hannes Minnaar is misschien zenuwachtig maar zeker niet bang. Zijn interpretatie van het vijfde pianoconcert is, daar zijn we weer, dynamisch, kordaat en harmonieus. Niet te ingetogen, niet te bombastisch. En het orkest gaat er in mee. Domweg prachtig. Ik ben vanaf nu niet enkel fan van Beethoven, maar ook van die jonge pianist met die mooie krullen en nog mooiere naam.
_René_Knoop.jpg)
Na de pauze staat Ein Heldenleben van Richard Strauss op het programma: een symfonisch gedicht dat Strauss schreef in de periode (1897) dat hij dirigent was van het Concertgebouworkest in Amsterdam. Het bombastische, heroïsche en enigszins megalomane stuk wordt niet vaak uitgevoerd. Het vereist een enorm orkestapparaat (zo’n tachtig man) en stelt technisch hoge eisen aan de musici. Dat Antonello Manacorda, sinds eind november chef-dirigent van het HGO, het aandurfde is daarom zeer te prijzen. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik te weinig kennis heb van Richard Strauss en dat deze uitvoering mijn eerste kennismaking was met Ein Heldenleben. Het is mij, hoewel bij vlagen prachtig, te bombastisch, te heroïsch en ook wat rommelig. Of dat laatste aan de werk zelf ligt op aan de uitvoering durf ik niet te zeggen. Laten we er maar vanuit gaan dat, zeker gezien de staande ovatie aan het eind, het aan Strauss ligt (en aan mij) en niet aan het Gelders Orkest.
N Meelen op dinsdag 30 oktober 2012 om 0:46 uur
Beethoven bombastisch, Richard Straus bombastisch! Floor Scholten vindt het allemaal wel erg snel bombastisch en daar houdt ze duidelijk niet van. Het is wel een van de stereotypen waar Beethoven vaker mee wordt aangeduid. In mijn ogen zeer ten onrechte. Een evenwichtige Beethoven??? Ik ben dol op Beethoven, maar ik kan hem niet evenwichtig vinden, ook niet in het 5e pianoconcert. Toch houden we beide van Beethoven en dat zegt wel wat over Beethovens kwaliteiten, toch?