vrijdag 10 december 2010 om 14:01 uur
Kerstpakket: wat krijgen we en wat vinden we daarvan?
Via Twitter lees ik de eerste tweets over kerstpakketten en de meningen daarover: ‘Hè jammer, dit jaar een gewoon pakket, ik had liever een keuzebon’, maar ook: ‘Oh ja, zo’n echt pakket waar onder alle strootjes nog een pakje ligt #blij’. Wat vinden de lezers van Arnhem Direct een fijn pakket?
Mijn voorkeur gaat uit naar een doos met piepschuim bolletjes of strootjes die in no-time het hele huis door dwarrelen. Een doos die ik mag uitpakken en waardoor ik verrast wordt. Er zitten altijd spulletjes bij waar ik ‘niks mee heb’ of niet lust, maar dat geeft niks, want dan geef ik het weg, er is altijd wel iemand die blij is met die soep of tapasbakjes. Geef mij maar een cadeautjesdoos.
Manlief werkt in de Schouwburg en járen geleden kreeg hij een complete kerstmaaltijd. Vooraf moest hij opgeven of hij vis, vlees of vegetarisch wilde. Meer niet. Wat een bijzonder pakket was dat, aan álles was gedacht: tot en met de groente bij de hoofdgang en de bonbonnetjes bij de koffie én thee na de maaltijd. We hebben alles opgesmikkeld tijdens de beide kerstdagen en het was echt lekker, zelfs de soep in blik (speciaal ingeblikt, dat wel!).
De laatste jaren krijgt hij een keuzebon (zoals ‘Tinteling’, ‘Sterkado’, ‘Pluim’, het barst op internet van de keuze-kerstpakketten). Moet hij via internet een nummer intikken en dan kan hij kiezen. Ik vind er niks aan. De tegenstelling tussen die doordachte kerstmaaltijd (ik vond dat échte aandacht) en die bon (ik vind dat net te gemakkelijk) is voor mij te groot. Natuurlijk zeur ik niet want een gegeven paard moet je niet in de bek kijken. Als je een cadeau krijgt, zeg je ‘Dank je wel!’ (en bovendien krijgt manlief die bon. Ik niet.) Maar ... nu krijg ik als freelancer een heus kerstpakket (en géén bon) van de HAN. Kan niet wachten om de doos op te halen (zal het wel een doos zijn?, zo’n onhandige, die niet te vervoeren is op de fiets?)
Vroeger had je geen keuzebonnen. Ik hoorde van een vader die een heuse en enórme kalkoen kreeg van z’n baas. Mijn vader kreeg hele koffers, die heeft hij nog na 30 jaar, onverwoestbare kwaliteit. Mijn moeder kreeg een kerstroos die binnen een week dood was. Beetje sneu.
Wat vinden jullie? Geen kerstpakket, maar geld naar een goed doel? Of wel zo’n doos met verrassingen? Het liefst een keuzebon? Of ‘laat toch al die onzin met die kerstpakketten, want .... (verder in te vullen). En wanneer je een kerstpakket krijgt: waar bestaat het pakket uit?
Marloes Lammers op vrijdag 10 december 2010 om 14:25 uur
In mijn jaren bij mijn vorige werkgever werd het fenomeen Kerstpakket nog niet zo heel lang geleden ingevoerd. Thema(kook)paketten met een Italiaanse of Oosterse inhoud. Heel erg leuk en delen worden nog steeds gebruikt. Later werden die pakketten verruild voor een fles drank met een eindejaarslot, iets minder leuk. De achterliggende gedachte om van je werknemer een miljonair te maken is natuurlijk geweldig, maar de praktijk leert dat die kans bijzonder klein is. Geef mij ook maar zo’n speciaal pakket waar de gever over heeft nagedacht en waar aandacht aan besteed is.
Denis op vrijdag 10 december 2010 om 14:33 uur
Na de laatste bloggersbijeenkomst van Nijmegen Direct was dit nog even een verhit onderwerp. Typische nederlands, het is eigenlijk nooit goed, maar toch ook weer een heilig huisje. Opvallend gelijk waren we gestemd in dat de traditionele pakketten vaak tot vervuiling van de voorraadkast leidt. En vaak tot verrassing bij een grote opruiming van die voorraadkast (had ik dat ook nog….). Meest sympathieke initiatief op dit gebied vind ik het doneren van de pakketten aan de voedselbank, zoals Marc van der Meer al enkele jaren doet kerstpakketten naar de voedselbank
William van Giessen op vrijdag 10 december 2010 om 14:36 uur
Als kleine zelfstandige geen luxueus kerstpakket dit jaar, zoals gewoonlijk. Hoe doen andere zelfstandige ondernemers dat? Verwen je jezelf een beetje met iets leuks. Of zullen we elkaar iets geven!?
Burgemeesterswijk op vrijdag 10 december 2010 om 14:56 uur
Omdat mijn kinderen een kerstpakket geweldig vinden, koop ik elk jaar in november bij de Macro een mooie losse kerstpakketten doos. Daar stop ik dan zo nu en dan, als ik iets leuks en vooral lekkers vind dingen in. Met van dat stroo, om het af te maken. Voor mij een weet wat erin zit, voor de rest van het gezin een verrassing.
Die doos zet ik onder de kerstboom. Als zelfstandig ondernemer toch een kerstpakket, en nog naar wens ook.
Tuce op vrijdag 10 december 2010 om 15:19 uur
Ik vind het persoonlijk reuze-leuk om een kerstpakket te krijgen. Idd, zo’n niet te vervoeren doos. Heerlijk. Dit jaar krijg ik geen kerstpakket omdat mijn baan begin december stopt. Ook jammer, terwijl je wel het hele jaar gewerkt hebt.
Een kerstpakket moet ook een beetje bij een bedrijf passen, vind ik. Mijn man kreeg eens een kist met daarin allerlei biologische producten (appels, meel, eieren, dropjes.)Normaal gesproken zou ik hier met kerst een beetje mijn vraagtekens bij zetten, maar bij dit bedrijf pastte het PRIMA!
Nynke Verhoeven op dinsdag 14 december 2010 om 0:16 uur
@Denis, dat is een heel goed doel: de voedselbank. Juist met Kerst en dan i.p.v. het goede doel dat je kunt aanvinken bij de Pluim- of Sterkado-keuze’s.
Ik moet m’n eigen kerstpakket nog ophalen. Dat klinkt wel heel ondankbaar, want juist als ook (hele kleine) ondernemer ‘regent het nou niet kerstpakketten’ ;-) @William; elkaar als ondernemers/zzp’rs een kerstpakket geven is ook een goed idee. Of inderdaad, @Burgermeesterswijk; zelf een verrassingsdoos samenstellen voor onder de boom. Met stro! (uit de dierenwinkel?)
Kortom; wat zal ik doen met mijn pakket? De voedselbank lonkt!
Marloes Lammers op vrijdag 10 december 2010 om 14:25 uur
In mijn jaren bij mijn vorige werkgever werd het fenomeen Kerstpakket nog niet zo heel lang geleden ingevoerd. Thema(kook)paketten met een Italiaanse of Oosterse inhoud. Heel erg leuk en delen worden nog steeds gebruikt. Later werden die pakketten verruild voor een fles drank met een eindejaarslot, iets minder leuk. De achterliggende gedachte om van je werknemer een miljonair te maken is natuurlijk geweldig, maar de praktijk leert dat die kans bijzonder klein is. Geef mij ook maar zo’n speciaal pakket waar de gever over heeft nagedacht en waar aandacht aan besteed is.