Stadsblokken-Meinerswijk: “Iedereen wil dat zij iets anders is”

Woensdag 30 november gaat Arnhem naar de stembus om te beslissen over de toekomst van Stadsblokken-Meinerswijk. Blogger ‘Xeni’ neemt ons aan de hand van het Uitwerkingskader van de gemeente mee in het proces om tot een keuze voor ‘ja’ of ‘nee’ te komen. Xeni heeft een bachelor Geografie, Planologie en Milieu en volgt een master-opleiding gericht op beleid voor duurzame ontwikkeling.

Oké, het is zover. Ik ben het ‘Uitwerkingskader voor de gebiedsvisie voor het uiterwaardengebied Stadsblokken-Meijnerswijk‘ aan het lezen.

Omdat ik me gedegen wil mengen in deze discussie. Ook al vind ik het ronduit belachelijk dat we überhaupt opnieuw in discussie zijn over bouwen in Meinerswijk!

Nog niet zo lang geleden vielen een heleboel mensen daarover en nu het bouwen tot en met de steenfabriek in een ander plan is gegoten, vindt iedereen dit opeens bespreekbaar en twijfelen mensen wat hiervan te vinden valt.

Gelukkig blijft de hoogte van gebouwen “ruim onder de kruin hoogte van de bosrand”. Bij benadering is dit 7 meter, zeven meter… Heerlijk, wandelen, rolschaatsen, joggen in Stadsblokken-Meijerswijk met die gebouwen van 2 tot 7 meter hoog. Als het tenminste “bij de benadering” van zeven meter blijft, want we weten allemaal hoe dat is gegaan met de nieuwe pathé Arnhem en alle andere plannen met bouwen in Arnhem ever.

Ja, echt helemaal fijn dit plan. Ik zal proberen jullie een samenvatting van het stuk te geven. Nee, niet erg objectief. Wel een beetje grappig, misschien, ironisch.

Het eerste wat mij opvalt is het gebrek aan een financieel plaatje. Dit wordt weggewoven met de opmerking dat dit plan gefinancierd zal worden door de “opbrengst” van de “toegevoegde waarde” die het gebied Stadsblokken-Meinerswijk zal krijgen.

Luttele zinnen later wordt tussen neus en lippen door vermeld, ook in de inleiding van het stuk, dat in de aanloop naar het uiteindelijke bestemmingsplan “nog aan de concrete plannen gesleuteld zal worden”. Dit laatste zal onder andere worden beïnvloed door “andere belangstellenden”, iets wat mij zorgen baart gezien het feit dat de ontwikkeling van de 2e fase van dit project is “uitbesteed aan particuliere investeerders”.

Feitelijk geeft gemeente Arnhem daarmee deze grond uit aan particuliere investeerders, zoals KonderWessels Projecten, dochteronderneming van VolkerWessels B.V., die nou niet echt regelmatig (lees: nooit) natuurgebieden beheert. Ze stampen wel ontzettend veel bewonderenswaardige moderne gebouwen en terreinen uit de grond.

Dat kun je hier zien om je daar zelf een mening over te vormen, daarbij natuurlijk nooit vergetend dat alles op de website prachtig opgepoetst is en dat je van ieder project waarschijnlijk ook wel wat minder positieve zaken via een simpele google (lees: ECOSIA) search (yes, been there done that) naar boven kunt halen.

Elk van die projecten gaat gepaard met het overschrijden van de grenzen van de mensen en natuur die naast of in of rond het project wonen, werken of leven.

Het geld dat met het bouwen van woningen verdiend wordt, is nodig om de gebiedsvisie voor het uiterwaardenpark dat de gemeente Arnhem sinds 2012 voor ogen heeft te kunnen realiseren (König D66, april 2016).

Dat het gebied al volop voor recreatie en als park wordt gebruikt, vergeten we daarbij voor het gemak even te vermelden. Hoeveel overlast het zal veroorzaken voor allen die dit gebied al recreatief gebruiken en omwonenden en inwonenden (dieren!, planten!, bewoners Haven van Coers!) wordt voor het gemak ook niet in dit plan besproken.

Het concept “vrij invulbare paviljoens voor cultuur, horeca en zwem- en vaarwater” op bladzijde 8 baart mij best wel zorgen.

We hebben al eens mogen ervaren hoe ‘leuk’ het was toen Roses Beach de rust verstoorde op het strandje aan de Arnhem-Zuid kant. Wij, studenten, gezinnen met kinderen, mensen met honden, mensen met een boek ….

Wij konden niet langer zijn op het strandje zoals we dat altijd deden, maar mochten meegenieten van de muziek die er iedere dag werd gedraaid, het veels te dure bier wat er werd geschonken en de mensen die werden aangetrokken door de lokroep van slecht gemixte cocktails (sorry Roses).

Het lijkt mij daarom helem√°√°l geen fijn idee in dit gebied “vrij invulbare paviljoens” neer te zetten. Ook niet als we daarmee wonen, recreatieve en culturele functies in “balans” proberen te brengen. En nee, zelfs niet als we het woon- werk verkeer in goede banen leiden in de filosofie van “shared space”: een puur planologisch concept wat ik (‘Planner’ in opleiding) zelfs op moest zoeken.

In ieder geval vernieuwend, voor Arnhemse termen. Gelukkig staat dan weer wél in dit document vermeld dat alle oude én nieuwe oevers “publiek domein worden, géén plek voor privé-tuinen of extra woonschepen”.

Dit laatste vind ik persoonlijk een pijnlijke steek onder water, naar de scheepjes die zo lang vredig in de ASM-haven hebben gelegen waarop gezinnen woonden, die uiteindelijk allemaal moesten vertrekken ondanks de schattige aanblik van sommige schepen en het goede gedrag en ideeën van bewoners.

Waarvoor? Oja, ook met dit plan voor ogen en vanwege het juk van vastgoedontwikkelaars (een andere dan, maar in dezelfde categorie als VolkerWessels) die aasden op dit gebied om woningen te bouwen. Iets wat toen overigens “nooit zou gebeuren” vanwege de visie die de gemeente Arnhem had voor het creëren van een uiterwaardenpark; er moest voldoende ruimte blijven voor de mens en voor de natuur.

Architectonisch gezien is dit vast de natte droom van menig planner en architect “Robuuste gebouwen afgewisseld met kleinere bouwblokjes verspringen in een rechthoekige structuur losjes van elkaar. Daardoor ontstaan informele ruimtes van verschillende maten en zijn doorzichten mogelijk. Indrukwekkende gevels met repetitieve patronen, grote (schuif-) deuren, laadperrons zijn in te zetten middelen. Materiaal als staal, baksteen, beton, glas.”

Ook het landschap en de natuur, die we eerst heftig plat gaan walsen om al dit woon en recreatie vertier neer te kunnen plempen, zal straks rondom de gebouwen een “ruig karakter” krijgen. Bomen worden gespaard waar gebouwd wordt, maar ondergroei wordt wel verwijderd. Daarmee creëren we ‘ruimtelijke eenheid’ .

Ruimtelijke eenheid… Ja, wat is dat eigenlijk? Wat ik hier lees is een zooitje veel te dure gebouwen met een industrieel karakter op een plek waar eerst echt ruige natuur was die het won van beton en staal en nu gemaakte natuur is geplant rondom het beton en het staal.

Leuk, Arnhem…

Godzijdank komt er een “speciaal festivalterrein” zodat we in de zomer nog meer mega feesten kunnen geven waarvan we tot in het centrum mee kunnen genieten en die het ons haast onmogelijk maken in Stadsblokken-Meijnerswijk hard te lopen, te fietsen, rustig een boek te lezen of de hond uit te laten.

Maar daaraantegen zal wel een “scherpe overgang” worden aangebracht tussen privé en publieke ruimte, natuurlijk opdat er vooral geen verwarring ontstaat over mijn en dein in al dat feestgedruis. Wil er daar in de zomer √ºberhaupt iemand wonen als dit gebied gevuld is met feestgangers gedurende het festivalseizoen? Wel goed voor de economie, niet voor de rust…

Onder het mom van ruimte voor de rivier, cultuur-historisch erfgoed en het “betere” aanzicht vanaf de stad, de Nelson Mandela brug en het aanzicht van de entree van Meinerswijk stampen wij hier in Arnhem gewoon even een schiereilandje uit de grond en planten er wat loeidure bebouwing neer voor recreatieve en culturele doeleinden, maar vooral zodat we veels te duur vastgoed kunnen bouwen en we woon- en werkverkeer (geld) naar dit momenteel ongerepte stukje Arnhem kunnen halen.

Zo wordt de Stadsblokken-Meinerswijk eindelijk het uiterwaardenpark waarvan Arnhem al zo lang droomt. Want dat is goed voor de gemeente, of nouja, in ieder geval voor haar portemonnee.

Dit is duidelijk weer een plan bekokstoofd binnen vier muren, door planners die wellicht een enkele keer eens zijn gaan kijken naar dit prachtige gebied maar nog nooit eens hebben geprobeerd het te zien voor wat het is.

Stadsblokken-Meinerswijk voelt zich waarschijnlijk als de ongelukkige in een veel te lange driehoeksverhouding met gemeente Arnhem en vastgoedontwikkelaars waar zij niet uit kan stappen; iedereen wil dat zij iets anders is. Maar ik en jij, wij zijn haar goede buur, haar zus, haar broer, haar vader, haar moeder, haar (verre) vriend. Ik zie haar. Ik ben haar. Ik leef haar en ik leef door haar.

Ik weet hoe het voelt om de brug over te rennen en of fietsen en de boterbloemen te zien in de lente en zomer en hoe alles dan zoemt. Ik weet hoe het is als het winter is en de wind mij tegemoet waait door haar verdorde, wilde struikgewas.

Ik heb daar gewoond. Ik heb als kind ieder betonblok en iedere kiezel om willen draaien om te ontdekken wat ik daar zou vinden onder dat mos. Welke schatten er allemaal begraven lagen. Ik heb het gebied zien veranderen en dat is genieten; natuur die de ruimte krijgt en het wint van de beschaving die er ooit was.

Ik ben een al oor naar een plan wat dit gebied beschermt, wat ruimte laat voor educatie en cultuurhistorisch erfgoed zoals in de vorm van het pontje wat er nu is, of een klein historisch scheepswerfje. Dat plan zal vooral ruimte moeten laten voor de natuur, en voor de rivier, want die gaat de komende jaren uit haar voegen barsten met alle verwachte extra regenval.

Maar tegen het bouwen van woningen, een speciaal festivalterrein, meer woon-werk verkeer en ‘vrij invulbare paviljoens voor cultuur, horeca en zwem- en vaarwater’ in Stadsblokken-Meinerswijk zeg ik op 30 november ‘Nee‘.

Stemwijzer:
Wil jij je standpunt bepalen over Stadsblokken-Meinerswijk? De stemwijzer over het referendum over Stadsblokken-Meinerswijk vind je hier.

Reacties

Geef een reactie on "Stadsblokken-Meinerswijk: “Iedereen wil dat zij iets anders is”"

Geef een reactie

Je mailadres wordt niet gepubliceerd.


*