“Gaan jul¬≠lie nog trouwen?” hoorde ik mijn bar¬≠bier vragen. Hij waande zich blijk¬≠baar intiem nu ik, gewikkeld in warme doeken, was afgesloten van de zicht¬≠bare wereld. Mijn lief was hier gek¬≠end, dus de belang¬≠stelling niet ongewoon.
“Nee man.” zei ik van¬≠on¬≠der de dam¬≠pige lap¬≠pen, “Ik ben pas net gescheiden.”
Er golfde ont­stelde stilte door de eerst zo levendige ruimte. Ik voelde mijn bar­bier draaien.
“Dat mag ik best vragen.” ver¬≠ded¬≠igde hij zich tegen de onzichtbaren.
“Hij mag dat best vragen.” bevestigde ik. Voor¬≠zichtig her¬≠vatte het ger¬≠oeze¬≠moes. Mijn bar¬≠bier bev¬≠rijdde mijn gezicht. In zijn hand hield hij een scheermes.
“Dat dacht ik ook.” zei hij.
