Albert Van Der Weide (Meppel, 1949) is een zeer productief en veelzijdig kunstenaar. Hij is tekenaar, fotograaf, beeldhouwer, grafisch ontwerper, schrijver en performer. Vaak combineert hij verschillende kunstvormen om zijn boodschap uit te dragen zoals momenteel de expositie van zijn werk in de Rembrandtzaal van wijkcentrum Bakermat (Burgemeesterskwartier, ingang Van Nispenstraat 139) laat zien. De tentoonstelling loopt nog tot 8 februari en is te bezichtigen van maandag t/m vrijdag van 10 tot 12.30
Arnhemmers kennen Albert Van Der Weide mogelijk van zijn project ‘Albert & Sonsbeek’ en van zijn columns in de serie ‘Constructie van de wereld’ die hij sinds 2009 schrijft voor de kunst- en cultuurwebsite ‘Arnhem aan Zee’.
Voor ‘Albert & Sonsbeek’ deed hij een jaar lang onderzoek naar de beleving en het gebruik van Park Sonsbeek. Zijn ervaringen vertaalde hij in 1006 tekeningen en foto’s (aangekocht door Museum Arnhem en Erfgoedcentrum Rozet), 12 columns en 25 verhalende video’s (uitgezonden door RTV Arnhem, het huidige Connect). Enkele van die videoverhalen selecteerde en monteerde hij tot de korte film ‘Verhalen over Sonsbeek’, speciaal voor de opening van deze tentoonstelling.
Dakloze
Ontroerend in de film is het portret van een dakloze man die zich met zijn bezittingen in de bosjes geïnstalleerd heeft. Met een winkelwagentje sleept hij stapels kleding, gevulde vuilniszakken, plastic stoelen, een fiets en een matras naar zijn onderkomen. Als hij er niet is, schermt hij de toegang tot zijn bezittingen af met wat takken. Albert weet het vertrouwen van de man te winnen en mag hem fotograferen. Albert: “Hij vertelt zijn levensverhaal, een geschiedenis van verlaten, verstoten en niet begrepen worden. ‘Tussen het groen kom ik eindelijk tot rust’, zei hij. De man was niemand tot last, hij werd – ook door het chique volk dat door het park wandelt en de hondenuitlaters – geaccepteerd zoals hij was, wat ook weer een raar gevoel gaf want hij was flink aan de drugs en de dealers kwamen bij hem langs. Zo’n man die daar gaat wonen. Dat verzin je niet en als je het verzint, zeg je: dat kan niet. Ineens was die man daar. En ik was er ook, wat een geluk!”
“Park Sonsbeek is voor mij een toonbeeld van tolerantie en van de verbinding tussen mens en natuur in de stad. Je kunt er tijdens de seizoenen de schoonheid beleven van groei en verval. Er is ruimte voor individuen en groepen, voor inclusie en diversiteit. Het park is er voor iedereen, maar niet van iedereen. Functioneerde de rest van de maatschappij ook maar zo!”
Kern kunstenaarschap
Bovenstaande voorbeelden kenmerken het kunstenaarschap van Albert. “Mijn ervaringen in en met de wereld, de manier waarop ik in de wereld sta en de manier waarop de wereld zich aan mij voordoet, probeer ik te transformeren in kunstwerken. Die omvorming vindt zowel rationeel als intuïtief plaats. Daarbij vraag ik me steeds af wat de meest geschikte vorm daarvoor is. De ene keer is dat een tekening, de andere keer een sculptuur, foto, video of performance. Het vinden van de juiste vorm is altijd een geworstel, een strijd. Soms begin je ergens aan en merk je dat het toch niet de vorm is die je wil hebben. Tot je een vorm vindt waarvan je denkt ‘dat is wat; die moet ik verder ontwikkelen’. De vorm bepaalt uiteindelijk de communicatie met je publiek. Dat moet het kunnen begrijpen of erdoor geraakt worden. Kunst is communicatie.”
Sterren in ons eigen universum
Eén wand in de Rembrandtzaal is ingeruimd voor twaalf fotoprints op vrachtwagenzeildoek van één bij anderhalve meter. Ze maken deel uit van Albert’s project ‘Sterren van de wereld’ dat hij uitvoerde in India (Jalandhar), Indonesië (Lombok) en Nederland (Groningen). Albert tekende er stralende sterren voor die hij uitvergroot liet printen op doorschijnend gaasdoek. Hij zocht personen in de drie landen om te fotograferen terwijl ze het doorschijnende doek voor zich houden. Door het doek heen zie iets van de persoon en diens omgeving. Telkens hangen er drie portretten uit drie landen langs elkaar. Door ze zo te groeperen worden landen en mensen met elkaar verbonden. Albert: “Hoe verschillend we ook zijn qua uiterlijk, we zijn allemaal mensen en allemaal sterren in ons eigen universum.”
Wikkeldoek
In 2015 werd Albert benaderd door een echtpaar waarvan de vrouw terminaal ziek was. Albert: “Ze kenden mijn werk en gaven aan wat ze erin waardeerden. De vrouw wilde graag begraven worden in een door mij ontworpen wikkeldoek. Lijkwade vind ik geen prettig woord. Ik heb gesprekken met hen gevoerd, die zowel confronterend als helend waren. Confronterend omdat het over zoiets ingrijpends als de dood gaat en helend omdat iemand in een door jou ontworpen wikkeldoek begraven wil worden. Ik heb acht tekeningen van pyriet gemaakt – een halfedelsteen en energiegeleider – in de stralenkrans van een ster en die in een blauwe achtergrond geplaatst met in het midden een leeg vlak. Ik heb het ontwerp aan hen laten zien zonder op details in te gaan. Na het gesprek heb ik het uitgevoerd volgens de voorschriften waaraan een wikkeldoek moet voldoen zoals vergankelijkheid. Vrij snel nadat deze klaar was, is ze overleden en hierin begraven op een natuurbegraafplaats.”
“De wikkeldoek is een voorbeeld van een transformatie van iets wat ik in het leven meemaak. Het is niet gepland. Ik had geen plannen om wikkeldoeken te gaan ontwerpen. Misschien is er wel een markt voor of kun je die ervan maken, maar dat wil ik niet, hoewel begraven worden op een natuurbegraafplaats steeds populairder wordt.”
Dag & Nacht
Albert en zijn vrouw Marga van Mechelen hebben nooit een baan in Arnhem gehad; Albert werkte in Amsterdam, Groningen, Enschede en Rotterdam en Marga in Amsterdam. Wel deden en doen ze vrijwilligerswerk in Arnhem. Ze zijn in de Burgemeesterswijk blijven wonen toen ze daar in de jaren ’70 goedkoop een ruim huis konden kopen. Albert: “Wij voelen ons heel senang in deze buurt. In mijn Bakermat-expositie wil ik onze verbondenheid met de wijk ook tot uitdrukking brengen. Daarom heb ik speciaal voor de opening een film met verhalen over Sonsbeek samengesteld, en exposeer ik doeken uit mijn project ‘Winter op de Gulden Bodem’ en tekeningen uit mijn nieuwe serie ‘Dag & Nacht’ die geïnspireerd is op wat we allemaal elke dag meemaken: de verbeelding van de dag en de nacht.”
Tentoonstelling
De tentoonstelling van Albert Van Der Weide loopt nog tot 6 februari 2026 in de Rembrandtzaal. Op 11 januari is er een Meet & Greet met de kunstenaar. De tentoonstelling bestaat uit vier delen: ‘Sterren van de wereld’, ‘Wikkeldoek’, ‘Winter op de Gulden Bodem’ en tekeningen uit de nieuwe serie ‘Dag & Nacht’ die ook te koop zijn.
Op dinsdag 9 december verzorgt Albert een themaochtend in de Bakermat over ‘Vrede en oorlog in de hedendaagse kunst’.
Albert Van Der Weide
Albert Van Der Weide (Meppel, 1949) studeerde van 1970 tot 1975 aan de Academie voor Beeldende Kunst in Arnhem en bleef daarna in Arnhem wonen. Behalve beeldend kunstenaar is hij ook schrijver en curator en was hij veertig jaar docent en bestuurder in het hoger kunstonderwijs, waaronder Rietveld Academie in Amsterdam en de Academie Minerva in Groningen. Zijn kunstwerken zijn tentoongesteld in musea en kunstcentra in binnen- en buitenland. Ze zijn aangekocht door musea en voor particuliere en bedrijfscollecties. In onze regio is werk van hem te vinden in Museum Arnhem, Erfgoedcentrum Rozet, Kröller-Müller Museum, Museum Coda in Apeldoorn, Provincie Gelderland en Gemeente Arnhem.
Meer informatie: www.albertvanderweide.nl
