De sobere website van Loewy Bistro is een waar rustpunt te midden van de schreeuwerige, egotrippende websites van veel andere restaurants in de omgeving. Geen foto’s, geen obligate oneliners, geen opschepperige beloften. Dus dat belooft wat!
Loewy Bistro vindt u in het genoeglijke Sint Marten. Wij zijn er op waarschijnlijk de warmste zomeravond sinds de metingen. Het gevelbrede terras is kort voor onze komst natgespoten, wat het klimaat ter plaatse aanmerkelijk ten goede komt.
Omdat we niet kunnen kiezen uit de gerechten op de kaart, besluiten we ze allemaal maar te proberen. De kundige en ontzettend vriendelijke bediening adviseert ons bovendien inhoudelijk over de wijnen die bij de gerechten passen.
De avond begint met voortreffelijk brood en boter. Royale sneden van ambachtelijk zuurdesembrood van Boulangerie Karel, met een krokante, donker gebakken korst en een veerkrachtige, onregelmatig luchtige kruim. Ernaast een flinke schep boter, waarin de frisse, licht uiige smaak van daslook is verwerkt. Hier blíjven we van eten!
Meteen daarbij bestellen we oeufs mayonnaise: twee helften van een gekookt ei, gevuld met half gestolde dooier en royaal bedekt met een luchtige, met dragon aangemaakte mayonaise. Bovenop liggen kleine, goudbruine mosterdzaadjes als zure en kruidige tegenstem. Een eenvoudige combinatie, maar door de vettigheid van eidooier en mayonaise bepaald niet zonder raffinement.
Dan de gegrilde baby gem, bedekt met een royale sneeuw van fijn geraspte harde kaas, in de geest van een klassieke Caesar. Daarbij wat ingelegde rode ui en croutons. De dressing blijft grotendeels onder de kaas verborgen, maar brengt hier vooral de bittere sla, het zoute van de kaas en het zoetzuur van de ui bij elkaar. Erg geslaagd.
Als verfrissend tussenstation kiezen we voor de Gaey-oesters. Deze komen op ijs, elk met een klassieke mignonette van fijngehakte sjalot, azijn en zwarte peper. De zilte oester krijgt daarmee precies het nodige zuur en een lichte scherpte; een takje dille zorgt voor een kruidige afronding. Een gerecht dat nauwelijks verhult wat de zee zelf al heeft aangebracht.
Arnhem is gezegend met het Spijkerkwartier. En het Spijkerkwartier is gezegend met zijn spijkerzwammen. Deze oesterzwammen worden gekweekt op ingezameld koffiedik en niet alleen aan restaurants verkocht, maar zijn ook voor normale stervelingen gewoon te koop. Bij Loewy Bistro eten we ze vanavond gefrituurd.
De spijkerzwammen zijn bereid in een krokant, kruidig beslag, met daarbij een pittig-zoete gochujangsaus. Door het frituren hebben de paddenstoelen een stevige, bijna vlezige beet gekregen, terwijl bosui en kiemen voor het nodige tegenwicht zorgen. Een uitgesproken combinatie van paddenstoel, hitte, zoet en knapperigheid.
Dan de tussengerechten. Nee, dit is geen grapje. Gelukkig zijn we met vier eters, dus de boel gaat goed op.
Allereerst is daar een frisse compositie van dun geschaafde koolrabi, met een zalvende crème van tuinbonen en stukjes tomaat, afgewerkt met een zoet-pittige abrikozenbereiding. Sesamzaad geeft een nootachtige toets en de blaadjes sla zorgen voor beet. De koolrabi behoudt zijn eigen karakter, terwijl de tuinboon voor substantie en de abrikoos voor een zoet-pittig accent zorgt.
Tegelijk laten we de komkommer op tafel komen, als ook de crudo van zeebaars. De prima dungesneden zeebaars is aangemaakt met olijfolie en een kruidige, groene chermoula, met daarover fijngehakte amandel en fris venkelgroen. Kleine stukjes ingelegde venkel zorgen voor zuur en beet. De delicate vis wordt zo omgeven door kruidigheid, zout en zuur, met de amandel als krokante tegenhanger.
Voorts gaat de salade van verschillende soorten tomaat en komkommer, met stukjes watermeloen, aangemaakt met een lichte dressing van olie en citrus of azijn, er ook prima in. Zwarte en witte sesam, vermengd met specerijen die ik zo niet kan thuisbrengen, geven een nootachtige toets, terwijl verse munt het geheel optilt. Vooral het samenspel van sappige tomaat, knapperige komkommer en zoete watermeloen maakt dit tot een uitgesproken zomers gerecht, dat helemaal bij deze avond past.
De hoofdgerechten, voor zover je het hoofdgerechten mag noemen, want de eerdere gangen doen absoluut niet voor hen onder, bestellen we na een korte pauze van de voorbije festiviteiten.
Een crème van courgette vormt de basis van de confit van aubergine. Op het bord treffen we een zachte, in olie gegaarde aubergine, frisse courgette en een kruidige salade van groene en paarse bladsla. Fijngeraspte pecorino en krokante kruimels zorgen voor zout en beet, terwijl een paar druppels pittige olie het geheel spanning geven. Dit is een mediterrane compositie waarin de zachte groenten mooi worden opgefrist door groen, zuur en peperigheid. Fantastisch.
Eén van de disgenoten bestelt een klassieke steak tartaar van fijn gesneden (en Arnhems!) Angus-rund, aangemaakt met onder meer augurk en kruiden, rustend op een royale spiegel van frisse mierikswortelcrème. Radijs, flinterdunne rode ui, bieslook en platte peterselie zorgen voor knapperigheid, scherpte en groen, terwijl peterselie-olie het bord een kruidige, vettige toets geeft. Een tartaar waarin het koele, rauwe rundvlees fraai wordt aangevuld met de pittigheid van mierikswortel en de zuren van augurk.
De Belgische frieten ten slotte zijn goudgeel en stevig gebakken, met een knapperige buitenkant en een zachte aardappelkern. Ernaast een royale lepel mayonaise, waarvan de fris-zure toets het vet van de friet tempert. Meer hoeft het eigenlijk niet te zijn: aardappel, vet, zout en mayonaise, in hun meest overtuigende eenvoud.
Deze zwoele zomeravond bij Loewy Bistro sluiten we af met een favoriet van ons allen: een bescheiden maar zorgvuldig samengesteld kaasbordje met vier kazen: een stevige, lang gerijpte en daardoor donkergele kaas, een witschimmelkaas, een blauwaderkaas en een zachte, bloeiende korstkaas. Ernaast walnoten en een donkere, zoet-pittige vijgenchutney, die vooral bij de rijpere en blauwschimmelkaas zijn werk doet. De combinatie van zout, pittig, zoet en de verschillende kaastypen krijgt met de walnoot bovendien een aangenaam bitter en knapperig accent.
Wat een mooie avond had moeten worden, mondde uit in een gastronomisch haast perfecte avond. We startten rond zessen in de zinderende hitte en verlaten ruim vier uur later en slechts een paar graden koeler het prachtige pandje aan de Jacob Cremerstraat. Van binnen vervuld met al het moois dat we deze avond gegeten hebben.
Aanrader voor mensen die niet veel geven om loze beloften op schreeuwerige websites en aanstellerige socialmedia-video’s, maar juist waarde hechten aan de kunst van de stille soberheid. Die kan namelijk veel meer in huis hebben dan wat de meeste restaurants beloven.
Kijk maar naar Loewy Bistro.
