Hij stond er de boel in de gaten te houden – omdat dat was wat hij moest doen. Ik stond er een beetje bij, alsof ik nog jong genoeg was om te hangen.
Er gebeurde niet veel, bij de bewaker, in elk geval niks dat tot gewapende actie moest leiden.
“Ik heb geen pistool,” had hij me al verteld, maar ik vermoedde dat hij dat uit veiligheidsoverwegingen moest zeggen. Ik had maar zo’n beetje geknikt.
“Mm-mm,” zei ik, “natuurlijk.”
Hij schudde alleen zijn hoofd.
Anders werd het toen een slungelige jongen voorbijkwam.
“Hé!” riep hij. De jongen bleef staan. “Ben jij op vakantie geweest, jongen?”
De jongen keek verrast.
“Hoezo?” vroeg hij.
“Je bent zo bruin!” schaterde de bewaker. De jongen klaarde op.
“Je bent zelf ook zwart,” voegde hij de man toe.
“Maar jij bent veel zwarter!” riep ik. Twee paar ogen draaiden bruusk mijn kant op.
“Sorry,” bloosde ik.
