{
Alice Pereboom schrijft over de wederkerige relatie tussen binnen- en buitenwereld. Het zijn kleine puzzelstukjes van een zich ontwikkelend bewustzijn.
Na een lange reis stroomopwaarts tot voorbij de bron, geef ik me uiteindelijk ziek neer in een spiegelwereld; ook deze stad ligt aan een brede rivier maar het water stroomt er oostwaarts.
De nadrukkelijke aanwezigheid van fysiek ongemak doet me de hotelkamer met zijn gouden wanden als een tweede lichaam aantrekken. Rode gordijnen sluiten als oogleden, de stad slaat zich als een warme deken om me heen en de buitenwereld loopt wacht. Ik voel me een welkome gast en ben dankbaar.
Terug op mijn eigen heuvel probeer ik tevergeefs eenzelfde harmonieuze rust te vinden. Een andere plek, een andere stroming. Een andere uitdaging.
Foto: Alice Pereboom
