ARNHEM – Je zou de brede gevel aan de Arnhemse Varkensstraat zo voorbijlopen, als je blik niet getroffen zou worden door de met kurken gevulde raampartijen. Achter deze ramen zien we flarden van klassieke posters, geïnspireerd op Italiaanse kunst en cultuur van voorbije jaren, waarvan ‘La Dolce Vita’ het meest in het oog springt. Is ‘La Dolce Vita’ een lege belofte op dof papier of staat zij garant voor een avond vol glans? We gaan het meemaken.
Bij binnenkomst in het restaurant, valt direct de L-vormige bar annex keuken op die gesitueerd is aan de twee overliggende zijdes van de ruimte. De ruimte is voorzien van 15 tot 20 tafeltjes, die op precies de juiste afstand van elkaar geplaatst staan om het genoeglijk te hebben. Een collectieve begroeting van de bediening en keukenbrigade zet meteen de toon. Wat een warm welkom!
Eigenlijk is de term ‘woonkeukenrestaurant’ hier van toepassing, aangezien alle gasten min of meer direct zicht hebben op de de keuken. De drempel voor interactie met het het personeel is dan ook zeer laag.
Wittewijnbotersaus
Fluks staat een ongelofelijk vriendelijke jongeman ons te woord over de te kiezen dranken. Zijn enthousiasme gecombineerd met wat lijkt op oprechte interesse in ons welbevinden werkt, net als dat van zijn vrouwelijke collega, de hele avond aanstekelijk.
We kiezen vanavond voor de licht pittige, kernachtige Barbera d’ Alba, omdat deze naar ons idee het beste aansluit bij de gerechten die we kiezen. Voor mijn disgenoot is dat de pasta gevuld met truffelricotta, een crème van Parmezaan, oesterzwammen en bosui (€ 21,-). Zelf kies ik een gerecht van het krijtbord, namelijk de saltimbocca die bij Rivus bestaat uit twee stuks kalfslenden omwikkeld met bijna knapperig gebakken prosciutto met daarbij salie (€ 29,-). Het geheel ligt in een verrukkelijke wittewijnbotersaus en op een bedje van spaghetti met knoflook, olijfolie en rode peper.
Gepekeld
We starten de avond met een variatie van verschillende voorgerechten, bestaande uit onder andere zeer knapperig gebakken inktvisringen, bruschetta’s, mozzarella met gemarineerde druiven, arancini en lardo op stokbrood. Eigenlijk vallen alle voorgerechten in de smaak, waarbij er eentje nóg positiever opvalt: de lardo. Dit dungesneden varkensvet smelt op de tong waardoor deze de toegevoegde smaken direct opneemt. Voor wie bekend is met de Italiaanse keuken, en dan met name de Toscaanse, is dit gerecht een vaak geziene gast. Het vet wordt gepekeld en met kruiden zoals rozemarijn, knoflook en soms specerijen, vaak in marmeren vaten gerijpt. Het resultaat is zacht, romig en licht zoetig, met een delicate kruidensmaak. Alle lof naar Rivus voor het presenteren van dit mooie gerechtje!
Umami-smaak
Dan de hoofdgerechten. De pasta van mijn disgenoot heeft de perfecte gaarheid. De crème van Parmezaan is heerlijk zalvend en heeft een mooie zilte smaak; een prima combinatie met de aardsheid van de truffelricotta. De krokantgebakken oesterzwammen en bosui maken het geheel af en creëren een waar feestje voor de smaakpapillen.
En dan… Soms heb je wel eens het gevoel dat ‘alles klopt’ aan een gerecht. Dat is ook het geval met mijn hoofdgerecht. De saltimbocca is namelijk om van te watertanden zo lekker. Het werkelijk prachtig gebakken kalfsvlees is mooi mals van structuur waardoor deze bijna smelt op de tong. De gedoseerde toevoeging van salie geeft een aromatische, licht bittere frisheid die de zoute prosciutto prima balanceert. De prosciutto voegt voorts een rijke, ziltige umami-smaak toe die zich het best laat omschrijven door hartige en zoute tonen. Deze saltimbocca heeft wat mij betreft de perfecte balans tussen zacht, zout, aromatisch en een tikje boterachtig. Prachtig!
De oerklassieke combinatie van perfect gegaarde spaghetti met knoflook, olijfolie en rode peper (de moeder aller pasta’s naar mijn mening), doet zijn werk meer dan prima als toevoeging bij de saltimbocca. Wat een smaakvolle weelde!
Afsluitend besluiten we te gaan voor een huisgemaakte tiramisu (€ 9,-) en een selectie van Italiaanse kazen (€ 9,50). De tiramisu is romig zoals deze behoort te zijn, met een mooie bitterheid van de cacao en de koffie en niet té zoet, wat je vaak bij tiramisu’s van de groothandel aantreft. De gekarameliseerde hazelnoot gecombineerd met schaafsel van pure chocolade als topping is een mooie toevoeging aan deze klassieker.
Foto: © Hessel Visser
Rivus is een restaurant dat zich kenmerkt door haar echtheid. Dit zien we zowel terug in het menu als in de gastvrijheid van het personeel. Hartelijk, kundig en smaakvol. Rivus liet ons vanavond zien wat ‘la dolce vita’ betekent en we vinden het daarom bijna jammer om weer naar huis te gaan. De belofte dat een volgend bezoek niet lang op zich zal laten wachten, tempert de melancholie enigszins en met ‘la dolce vita’ in ons hart stappen we de ijzige koude tegemoet die deze avond over Arnhem waart.
